Zoals veel webloggers inmiddels wel weten ging het volledig mis met de migratie van weblog.nl Ze werken er hard aan en informeren iedereen maar ondertussen was wel wekenlang alles uit de lucht. Ik was er klaar mee! Heel erg klaar!!! Daarom heb ik besloten bij een andere provider een log te starten.

Als jullie mij zoeken klik dan naar: www.inhollandstaatonshuis.nl

Meld je je even als je daar bent aangekomen zodat ik weer weet dat je meeleest?

Groet,

Ing

16 augustus 2011

Er zijn tijden geweest dat het idee om mijn meisje over te dragen aan wildvreemden absoluut NOT DONE was! Stel je voor zeg… Op die momenten voelde de basisschool als heeel ver weg en dat vond ik maar wat prima. Maar ineens…. ineens was het dan toch zover. Terwijl ik soms nog het idee heb dat ze gisteren werd geboren zijn er toch echt al 4 jaar voorbij gevlogen. 4 jaar waarin ze zich ontwikkelde tot een lief en gezellig meisje wat graag de wereld wil ontdekken. Naar de 'grote' school gaan hoort daar bij dus gisteren was het dan eindelijk zover.

Na een kort wenuurtje voor de zomervakantie was het gisteren officieel Mette's eerste schooldag. Wat had ze er zin in. Ze had het er al weken over en de laaste nachten werden letterlijk afgeteld. In haar mooiste kleertjes met haar mooiste tas en fonkelnieuwe broodtrommel met eigen naamsticker stapte ons dametje gisteren in de auto op weg naar haar basisschool in onze toekomstige woonplaats. De ontvangst was wat rommelig aangezien het natuurlijk voor de hele klas weer de eerste schooldag na de vakantie was. Mette keek het tafereel met ledige ogen aan vanaf haar stoeltje en was volledig overrompeld. Toen ik wegging zwaaide ze afwezig… Eenmaal buiten bleek mama ook nogal onder de indruk en kwamen de tranen… (en ik was nog zo van plan om het droog te houden). Juist door die rommelige start waarbij de juf weinig aandacht bestede aan de nieuwe kindjes had ik toch wel een knoop in mijn buik. Ik kon dan ook niet wachten tot het weer tijd was om mijn meisje te halen. Ik vind het toch heel wat hoor zo'n continuerooster voor een kind van net 4. Mijn onderbuikgevoel bleek gelukkig onterecht. Mette had een geweldige dag gehad, vriendjes en vriendinnetjes gemaakt en bleek honderuit te hebben gekletst. Wat een opluchting!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Nu duimen dat we deze positieve vibe vast kunnen houden… Nu mijn kind er op school zit kan ik trouwens niet wachten tot ons huis daar klaar is. Vanaf de school is de bouw te zien en het lijkt me erg fijn om zo dicht bij mijn meisje te zijn. Ons gevoel dat het voor Mette beter is om haar meteen in het nieuwe dorp op school te doen werd in ieder geval bevestigd. Het socializen in onze nieuwe woonomgeving is officieel begonnen!

10 augustus 2011

Als het moment daar is dat er mail komt met de vraag of je bent gestopt met je weblog dan is dat een teken dat je de boel echt te lang hebt verwaarloosd! Ik was eigenlijk wel weer aardig op dreef en schreef regelmatig een logje maar de afgelopen weken was er werkelijk geen minuut in de dag onbenut en dus schoot even lekker op de bank zitten met laptop er bij in.

De drukte van de afgelopen tijd werd en wordt voornamelijk veroorzaakt door het gekochte en het te verkopen huis. Bezichtigingen hier en allerlei keuzes maar vooral deadlines daar.
Inmiddels zijn er gelukkig wel een hoop dingen besloten en dus afgerond. De keuken is klaar al mogen we nog wel switchen van kleur aanrechtblad als de nieuwe stalen in september binnenkomen. Maargoed dat is dan ook het enige voor wat betreft de keuken. De indeling en het sanitair van de 2 badkamers zijn ook al ondertekend richting aannemer dus die klus is tevens geklaard! Nu alleen nog de tegels voor 2 toiletten, 2 badkamers en een gehele benedenverdieping. Het is niet zo zeer moeilijk om iets moois te vinden maar meer om iets moois wat ook betaalbaar is te vinden. Met veel pijn moeite en geregel hebben we morgenmiddag samen vrij en hopen we eruit te komen met onze tegelvrienden uit Eindhoven. Eind augustus moet alles klaar zijn dus het wordt even goed doorpakken! Naast dit alles is het ook nog eens zo dat Mette maandag naar school gaat! Veel veranderingen hier dus!

Ik beloof snel weer wat meer te schrijven. Mochten er spelfouten in dit bericht zitten dan kan dan kloppen want ik schreef het op mijn iPhone en dat is echt best een heul klein schermpje….

22 juni 2011

Vanochtend ging Mette voor de allerlaatste keer naar de peuterspeelzaal. Haar vertrouwde plekje is er niet meer… Ja het is er nog wel en Jens gaat het na de vakantie onveilig maken maar Mette gaat er niet meer heen. Die gaat 15 augustus starten op de basisschool. Van peuter naar kleuter dus. Ik vind het natuurlijk heel erg leuk voor haar en fijn dat ze zich goed ontwikkelt enzo maarja het was toch gewoon even slikken. Het kleinschalige, overzichtelijke en vooral vertrouwde veranderd zometeen in groot en nieuw en dat vind vooral mama best heel wat. Mette is gisteren een uurtje kennis gaan maken met haar nieuwe juffen en toekomstige klasgenootjes. Ik draalde wat over de gangen en hoorde het verhaal aan van een eenzame(gescheiden) vader die zijn spruit ook voor de allereerste keer bracht en dit met zoveel pijn in zijn hart deed dat ik me er spontaan stoer en evenwichtig bij voelde terwijl ik toch echt best labiel was onder de hele 'mijnkindloslaten' situatie. Mette vond het allemaal prachtig! (GELUKKIG). Toen ik haar na het kennismakingsuurtje kwam halen rende ze naar me toen en klemde ze haar armpjes heel stevig om me heen om vervolgens in mijn oor te fluisteren:'mama ik wil nog niet naar huis'. Komt wel goed dus… Hoop ik… Want een kennismakingsuurtje is natuurlijk peanuts vergeleken bij een continuerooster waarbij ik mijn kind van de een op de andere dag 5 dagen waarvan 3 hele over moet dragen aan een vreemde… Om dit gevoel vooraf enigzins de kop in te drukken heb ik even uitgebreid de 2 juffen 'gecheckt'. Juf 1 is een jaar of 50 en een ware Jomanda Look A Like. Het enige wat mist is de blauwe jurk maar verder… 2 druppels. Jomanda heet trouwens Juf Ingrid en is gewoon heel lief. Die vibe was dus goed. Juf 2 is een jong meisje wat as we speak afstudeert op de Pabo en in augustus als kersverse juf de klas gaat delen met juf Ingrid. Een mix van jong en onervaren en oud en doorgewinterd. Op zich prima denken wij (vasthouden die gedachte…).

Het afscheid van de peuterspeelzaal werd samen met Mette's 4e verjaardag gevierd compleet met feestmuts en een rondje trakteren. Ik had mijn fototoestel achtergelaten bij de juffen en die waren zo lief om een paar mooie foto's te maken van deze laatste ochtend. Toen het dan toch echt tijd was om naar huis te gaan nam ik de laatste knutsels mee, trokken we de foto van haar persoonlijke bakje en kreeg ik een map met allerlei leuke verhalen en foto's van Mette's peuterspeelzaalperiode mee. Ik kon het droog houden… (net zeg maar).

Hierbij de laatste foto's van Mette's tijd op het Eigen Willetje:

En dan gisteren in haar  nieuwe klas…

Gaat dit ooit wennen….?

Ze heeft zo genoten….

Ik ga door het leven als Ingrid maar vrienden en familie noemen me Ing

Ooit kreeg ik de bijnaam Ieniemienie als in die domme muis uit Sesamstraat

Ben 37 jaar oud maar verbeeld me al 9 jaar dat ik 28 ben

Helaas kom ik daar allang niet meer mee weg

Maar dromen mag…

Ik ben mama van de 2 liefste en leukste kinderen op onze aardkloot

Een jongen en een meisje dus alle smaken zijn vertegenwoordigd

Feitelijk ben ik mama van 3 want Roos woont natuurlijk gewoon in mijn hart

Ben groot fan van de Red Hot Chili Peppers

En hou wel van een feestje

Robby Williams vind ik stiekem best lekker

Ooit stond ik bij zijn concert op de eerste rij ordinair te gillen

Maargoed dat mag dus als je nog maar 28 bent!

Mijn sterkste punt is mijn doorzettingsvermogen

Mijn zwakste punt is mijn ziekelijke perfectionisme

En tevens mijn onwaarschijnlijk grote shopverslaving…

Kamperen deed ik alleen in mijn jeugd

Ik loop tegenwoordig warmer voor een fijn vakantiehuis met alles erop, eraan en erin

En nee dat is niet zielig voor de kinderen want er is leven na de sleurhut

Ik hou van gezelligheid maar ook van alleen zijn

Als ik achter mijn laptop zit ben ik moeilijk te bereiken

En als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik twitterverslaafd ben

Vorig jaar kreeg ik een Iphone voor mijn verjaardag

Sindsdien hou ik net een beetje meer van mijn man

Ik word blij van een mooie tekening van mijn kinderen

Als ze een lelijke maken ben ik net zo gelukkig

Mijn dochter gedraagt zich met enige regelmaat als een dramaqueen

Waar het kind niks aan kan doen want ze is genetisch belast

Als ik het te druk heb ga ik ratelen

En als ik me rot vol prop ik mezelf vol

Wat vervolgens weer resulteert in een Sonja Bakker episode…

Ik werk parttime als HR-adviseur bij een groot personeelsdienstenbureau

Daardoor ben ik er 1 van … en heb ik regelmatig 2 fantastische dagen

In Rotterdam studeerde ik Vormgeving en Communicatie

Wat een combi is van kunstacademie grafisch vormgeven en Heao Communicatie

Ik vraag me nog steeds af wie die combi ooit bedacht

Daarmee ben ik opgeleid voor de reclamebranche en heb daarin ook gewerkt

Maar daar vond ik eigenlijk geen reet aan dus ging ik gewoon iets anders doen

Overigens tot volle tevredenheid

Mijn love of my life en ik zijn al vanaf de laatste klas van de middelbare school een setje

Na 17 jaar zijn we nog steeds verliefd waar ik best trots op ben

Ik hou van een wijntje en dan vooral een fijne prosecco

Ik hou van alles wat eetbaar is met sterke voorkeur voor groene olijven en witte chocola met crunch

En daarbij maat houden is voor mij NOT DONE…

Ik woon in het midden van het land

Na mijn studie in Rotterdam kwam ik dus gewoon weer terug

Volgend jaar schuif ik een durp op

Aangezien wij een nieuw huis kochten

Maar dat wordt nog even gebouwd

Dus doe ik tegenwoordig aan uitgesteld shoppen

Uitzoeken: JA /  kopen: STRAKS PAS

Ik kan doodvermoeiend zijn voor de mensen om me heen

En dat vind ik best wel eens vervelend

Maar ze gaan (meestal) vrijwillig met me om

Dus is het een keuze die ze blijkbaar bewust maken

Wat mij doet denken dat ik af en toe dan toch best leuk gezelschap ben

Ik wilde goedkoper rijden

Dus bestelde ik een polo blue motion met slechts 14% bijtelling

Mette koos de kleur

Dus rij ik binnenkort in prinsessenzilver

Een echte meisjesauto dus

Maargoed ik ben dus een meisje van 28

Wat deze auto perfect maakt dat snap je

Ik vind the US of A het geweldigste land waar ik ooit ben geweest

Wij reisden daar in het pre-kinderen tijdperk een aantal keer rond

Wat ons verslaafd maakte

We willen over een paar jaar naar de Westkust met de kinderen

Rondreizen met een camper is het plan

Ik draag het liefst een spijkerbroek

En drink veel groene thee en coca cola light

Ik durf zonder make-up de straat op

En ik geloof in echte liefde

Donkerblauw is momenteel mijn favo kledingkleur

Want donkerblauw is het nieuwe zwart

Ik hou van setjes want kleding moet matchen

Zowel bij de schoenen, het tasje als bij mijn figuur

Ik heb vaste adresjes waar ik graag koop

Waaronder de Sting

Hun huismerk Sutherland in maat M past altijd

Ik ben dus medium

Bij een lengte van 1.77

Best een lang end dus

En het grootste deel daarvan zit in mijn benen

Wat niet altijd handig is maar wel leuk in combinatie met hakken

Van geboorte ben ik vlassig blond

Mijn kapster Patries leukt dit eens per 8 weken op naar pornoblond

Wat bakken met geld kost

Weet aardig wat van voetbal aangezien ik met een liefhebber getrouwd ben

En er af en toe naar kijken makkelijker is dan het proberen te weren

Wat buitenspel is weet ik trouwens nog steeds niet precies

Maar ach het wel weten voegt ook niks toe

Ik ben een avondmens maar heb daar ’s ochtends altijd spijt van

Ben best gespannen omdat mijn dochter al bijna naar de basisschool gaat

Waar ze verdorie nog continurooster hebben ook

Waardoor ik mijn meisje zomaar 3 hele en 2 halve dagen aan vreemden overdraag

En dat past niet echt bij mij

Maar dat schijnt de kunst van het loslaten te zijn dus doe ik mijn best

Ik gooi er graag wat humor in

Want volwassen worden staat niet op mijn wensenlijstje

Een dag niet gelachen is tenslotte een dag niet geleefd dus lach ik veel en vaak

101 zinnen was de deal dus dit is de laatste! Was het de moeite waard?

28 mei 2011

Vandaag was er open dag op de bouwplaats waar ons droomhuis as we speak wordt neergezet. Kortom de normaal zo hermetisch gesloten hekken gingen tussen 13.00 en 15.30 open voor ons zwaar overbetalende (lees door de aannemer keer op keer genaaide) doch blije kopers! Aangezien onze jongste telg de dag nog niet doorkomt zonder een middagdut propten we hem vanmiddag ultra vroeg in zijn slaaptenuutje om hem vervolgens vroegtijdig weer uit bed te rukken en in de auto richting het odijkse te zetten. Daar aangekomen liepen er nog best wat mensen op het terrein waardoor we wat toekomstige buren hebben ontmoet. De bouwer was zo schattig geweest om een ijskar met vrolijk lachend ijsmeisje te regelen waardoor onze kindertjes accuut begonnen te zeuren om een paar bolletjes uit haar kar. We beloofden dit op de terugweg te halen voor ze aangezien in huizen klimmen waar al wel een trap maar nog geen leuning in zit met een ijsje in je hand wat lastig gaat. Het evenement was toch pas om 15.30 afgelopen dus we hadden nog even… dachten we… Maar niks was minder waar!! De 'ijsdoos' bleek om 15.00 uur de boel al te hebben opgedoekt en daarmee zadelde de trut ons op met 2 om ijs kermende kinders die maar niet snapten dat de ijsmevrouw hem was gepeerd voordat wij een ijsje bij haar hadden gehaald. Dussss…. in de auto en langs de ijssalon in Zeist waar ze allebei een bolletje uberlekker ijs uit mochten kiezen. Eind goed al goed voor wat betreft ijsjesgate.

Ons huis wordt in de 2e fase gebouwd dus daar valt nog weinig te zien. Echter hetzelfde type wordt ook al in fase 1 uit de grond gestampt dus hebben wij ons kunnen vergapen aan een huis wat van binnen gelijk is als dat van ons toekomstige huis. Uiteraard hebben we daar even foto's van gemaakt. Komt ie:

Gek idee maar hier staan we op onze eigen grond:

 
Ons toekomstige uitzicht (excl. aggenebis hek en berg zand) vanuit de woonkamer: 
Zelfde type huis (rechts) alleen dan in een ander fase: 
Stukje woonkamer met erker:

23 mei 2011

Opa en oma passen de dagen dat wij samen werken (dat zijn er 2 per week) op Mette en Jens. Een fantastische oplossing want daardoor hebben wij de liefste, flexibelste, leukste en meest vertrouwde oppas die je maar kunt bedenken. Maarja die liefste, flexibelste en leukste oppas opa en oma hebben natuurlijk ook recht op wat welverdiende vakantie dus zijn ze deze week lekker 'uitwaaien' in de bossen van Ermelo. Voor ons betekent dit dat we de 2 oppasdagen samen verdelen dus nemen we allebei een beetje vrij. Zo werkte ik vanochtend maar ben ik vanmiddag vrij omdat wederhelft naar een bijeenkomst moest. Morgen ben ik ook vrij wat met dit weer niet vervelend is. En dan niet vrij in de zin dat je thuis constant peuneveu zit te draaien op je stoel omdat je gezien de hoeveelheid werk eigenlijk niet vrij kunt zijn maar gewoon vrij omdat het even kan. De aller aller allerfijnste vorm dus. I'm lovin it!

Gisteren begon mijn semi-vakantiegevoel al een beetje als gevolg van een dagje Burgers Zoo betaald door de bank waar wederhelft werkt. Ondanks dat buienradar zwarte luchten en veul regen voorspelde bleef het boven het arnhemse dierenbos lekker droog en hadden wij samen met wat andere bankgezinnen een leuke dag. Nadat alle dieren bezichtigd waren en de speeltuin uitvoerig getest was, besloten we spontaan om een pannekoek te gaan eten hier of daar. Ondanks dat Jens een powernap van slechts 3 kwartier had gedaan in de wagen gedroegen onze skatjes zich wonderbaarlijk goed in het restaurant ('kuch'… dit keer). Nu moet ik ook wel zeggen dat deze pannekoekenhut het gewoon goed voor elkaar had. Binnen 10 minuten na binnenkomst hadden alle kinderen hun pannekoek al voor hun neus en net toen alle mama's de pannekoeken hadden gesneden en de kinders aan het eten hadden gezet kwamen de grotemensenpannekoeken. Deze pannekoekenboer wist dus van goede timing! Een geslaagd einde van een hele leuke dag dus waarvan hieronder akte:

Op de terugweg van ons dierentuinavontuur reden we nog even snel langs het plekje waar ons nieuwe huis uit de grond wordt gestampt. Begin deze maand is de bouw van 'onze fase' officieel van start gegaan. Aankomende zaterdag is er landelijke open bouw dag ofzoiets dus dan mogen we het terrein op om de boel even van dichtbij te bekijken. Bij ons valt er nog niet veel te zien maar de eerste fase staat al onder de kap en aangezien dit hetzelfde type is gaan we daar wel even neuzen.

 
 
 
 
Nu onze eigen casa nog verkopen! We maken ons niet echt zorgen want alles in onze straat werd zelfs in tijden van crisis vrij snel en goed verkocht maar toch zou het fijn zijn als het nu snel gebeurde zodat we weten wat we zo'n beetje uit kunnen geven aan de nieuwe hut. Het zoekt toch net ff lekkerder een badkamer, keuken enz uit. Duussssss als jullie zo lief willen zijn (en dat zijn jullie ) om eens wat reclame voor ons leuke huis te maken….. GRAAG! We zoeken er een lief baasje voor want het gaat ons aan het hart…

http://www.funda.nl/koop/zeist/huis-47096098-schipsloot-3/

En dan nog iets heel anders… Iets wat ik na een papadag op mijn sd kaart vond. Een echt mannending….

 
Enne dat blaadje is dus de voetbal international…. SCHANDE PAPA! SCHANDE!!

16 mei 2011

Na lang wachten en puzzelen op DE meest geschikte datum om te gaan was het dan eindelijk zover!!! We (als in Floor en ik) transformeerden ons voor 1 dag in ontaarde moeders en slechte echtgenotes… Want tja welke gruwels van moeders laten hun kroost en lovers alleen op de dag dat mama's het vlees snijden en papa's zonder gestoord te willen worden de finale tussen Ajax en Twente willen kijken???? Nou wij dus AND WE ARE PROUD OF IT! Anyway, het doel van de dag was helder! Deze felbegeerde KOOPzondag gingen wij voor het ultieme genot! Floor reed er zelfs 2 x 2 uur voor dus dan hoeft je niemand meer uit te leggen hoe groot de motivatie is toch? Wij gingen naar…..

 
Voor diegenen die zich nog niet hebben ontwikkeld tot niveau loods5…. dit is THE place to be voor ultraleuke accessoires voor huis, tuin, kinderkamer enz. Tevens kun je jezelf er volledig vergapen aan het aanbod van hippe stoelen, kekke banken, lieve kastjes, geweldige kinderbedjes enz. Het leuke is dat de collectie nogal eens wisselt aangezien meerdere standhouders er hun waar presenteren. Ik vind er dus elke keer weer iets nieuws om als trofee mee naar huis te nemen. Dit keer stonden leuke blommetjes die zonder water te krijgen overleven bovenaan het lijstje (ik ben een kansloze bloemen- en plantenmoeder). Nou die kpi is zeg maar behaald!

 
Aangezien ik tegenwoordig met 2 hypotheken door het leven ga was mijn shopbudget niet wat het geweest is maar het mocht de pret niet drukken. Zorgvuldig en uiteraard met gedegen overleg verzamelden wij allerlei potentiële aankopen om vervolgens nog een rondje te lopen om zeker te weten dat we niks gemist hadden en natuuuurlijk NOG een rondje om de dingen die toch niet door onze strenge selectie kwamen weer hier of daar te lozen… Tussendoor dronken wij een colaatje light en aten we een broodje. Het was allemaal reuze gezellig! Wij 'wannabee Becky Bloomwoods' ervaarden wel even een heel pijnlijk momentje bij de kassa waar onze saturatie naar een dieptepunt daalde toen we de eindscore te horen kregen… Koortsig en verwijtend naar de 'doos' achter de kassa kijkend rekenden wij eensgezind onze bonnen na vastberaden om erachter te komen dat er veeeel te veeeel was aangeslagen en wij gewoon geld terug moesten krijgen!! Deze illusie waren we snel armer… We dropen af… Het salaris wat nog komen gaat is dus al gedeeltelijk besteedt maar HEEE het is wel GOED besteedt en daar is ook wat voor te zeggen toch!??!! (ontkennende fase is een fijne fase).

Zucht… nu eerst 'afbetalen' en sparen voor ons volgende uitje… Maar zeg nou zelf… dit roept toch gewoon 'kijke kijke wel kopuuh?!?!?!?'

13 mei 2011

Vandaag is de dag waar de bijgelovigen onder ons wat peuneveu van kunnen worden. Ik doe echter niet aan bijgeloof dus geen bovenaardse stress hier. Tot op heden gaat ook gewoon alles goed. Vanochtend had ik een Ikeadate met Eveline bij Ikea in Amersfoort. We hadden namelijk enorm hard niks nodig dus tja dat is aanleiding genoeg om met 3 kinderen in onze kielzog te shoppen in het Zweedse Walhallah! Nu moet je even weten dat ik best regelmatig bij Ikea kom maar ronduit WALG van het fenomeen ballenbak. Mijn kinders hebben daar dus ook nog nooit een voet binnengezet en ik was er HEILIG van overtuigd dat dit ook echt zo ging blijven. Noah van Eveline dacht daar echter anders over en wist Mette op slinkse wijze ook te motiveren. Terwijl wij met onze vermoeide mamalijven nog zaten te knagen aan een 'all you can eat' 1 euri ontbijtje besloten de 2 peuterkleuters ons te hersenspoelen door in koor BALLENBAK BALLENBAK BALLENBAK te gaan zitten roepen. Na wat overleg in geheime talen die onze kinderen ondanks al onze inspanningen toch begrepen (WTF!?!?) besloten we een grondige inspectie van het speelparadijs wat door het leven gaat onder de naam SMALLAND uit te voeren. De 'juf' werd ondervraagd (wat als ze moeten plassen en hoe voorkomen jullie dat gevaarlijke mensen niet onze kinderen op komen halen enz enz). Het dametje in het gele shirt wist onze moederharten gerust te stellen en legde uit dat we middels een stempel op onze handen onomstotelijk verbonden werden met ons kroost en dat ze echt zou bellen als er iets was. Nou vooruit dan… Na nog wat voor de ramen te hebben geplakt dropen we af… Jens zette het nog ff kort op een schreeuwen want wat had die graag meegegaan met Noah en Mette maarja die Zweden kennen een streng selectiebeleid en dus mag Jens pas een duik nemen in de ballen als hij 3 is. Gelukkig is een kinderhand snel gevuld en werd het mannetje rustig van een zak rietjes die ik hem bij het eerste het beste winkelpad in zijn handen duwde. De mama's en Jens winkelden een uurtje in alle rust (stiekum toch wel errug handig zo'n speelparadijs) en Noah en Mette hadden de tijd van hun leven. Toen wij op de afgesproken ophaaltijd aan de balie verschenen waren meneer en mevrouw ook niet bepaald van plan om mee naar huis te gaan. Gelukkig bleek het gele t'shirt over een aardige dosis overmacht te beschikken en kreeg ze onze kabouters zowaar zo ver zich los te maken van die ooh zooo leuke ballenbak. Kortom voor herhaling vatbaar al heb ik Mette bij thuiskomst wel ff chemisch gereinigd (smetje) want BAH BAH BAH I JUST DON'T WANNA KNOW wat er zoal in dat speelparadijs als ongeoorloofde huisdieren woont…

Een foto van onze losgeslagen jeugd (van tegenwoordig)….

Alsof juist op vrijdag de 13e alles goed gaat viel Jens voor de verandering zowaar eens niet in slaap in de auto waardoor hij gewoon op tijd aan zijn middagslaapje kon beginnen. Er werd ook niet gejengeld op terugweg. Wat wel ff tegenzat was het feit dat mijn tomtom op hol sloeg in de wijk vathorst waardoor ik verkeerd reed en een kwartier heb rondgereden op zoek naar de oprit van de snelweg. Maar ach als dat het enige is wat vandaag tegenzit dan ben ik dik tevreden!